Dodane przez Amoniak

Aleksandr Fiodorowicz Akimow (rus. Александр Федорович Акимов, ur. 6 maja 1953, zm. 11 maja 1986) – kierownik zmiany bloku nr 4 na Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej. Podczas jego zmiany doszło do awarii reaktora.

Aleksander Akimow a Czarnobyl Edytuj

Ekipa Akimowa przejęła ster po zmianie ekipy Jurija Treguba o północy z dnia 25 na 26 kwietnia. Podczas zmiany warty moc była obniżona od nominalnej, zgodnie z trwającym już, chociaż opóźnionym^[1], testem turbogeneratora.

Są rozbieżności dotyczące roli jaką odegrał w tę feralną noc Aleksandr Akimow. Jedne źródła – przykładowo film Godzina Zero, podają, że Akimow zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństwa decyzji, jakie wydawał Anatolij Diatłow, także wówczas tam obecny. Akimow bezskutecznie protestował przeciw nim – był wręcz marionetką. Inne źródła – jak zeznania personelu, mówią, że Akimow samodzielnie podejmował wszystkie decyzje. To on wydał rozporządzenie o niepodnoszeniu po spadku mocy^[2] do stanu 700 MW, jak napisano w Programie, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić czasu. Diatłow miał to tylko zaakceptować. Pewne jest jednak i nie podlega to żadnej dyskusji, że według ówczesnego regulaminu, kierownik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał Diatłowowi.

Występują także różnice dotyczące sytuacji tuż przed wybuchem. Diatłow twierdzi, że uruchomienie procedury AZ nastąpiło spokojnie i miało na celu nie zatrzymanie już rozwijającej się awarii, lecz wygaszenie reaktora do remontu. Akimow wydał rozkaz uruchomienia AZ-5 Leonidowi Toptunowowi. Przed podjęciem tej decyzji, obydwóch inżynierów rozmawiało ze sobą. Treść tej rozmowy, zapewne cenna, nie jest znana, albowiem oni sami nigdy o niej nikomu nie opowiadali, a słyszeć ją mogli jedynie Grigorij Mietlienko oraz Borys Stolarczuk. Wersja zaś druga, opowiada o sytuacji paniki, na sali panuje popłoch. Oprócz Godziny Zero podobną wersje przedstawia Grigorij Miedwiediew – pisarz:

Starszy inżynier kierowania reaktorem Leonid Toptunow pierwszy wpadł w popłoch: „Należy włączyć awaryjne procedury obronne, Aleksandrze Fiodorowiczu, rozpędzamy się!” – powiedział on Akimowowi. Akimow szybko spojrza na wydrukowane wykresy. Wykres drukował się powoli, bardzo powoli… Akimow wahał się.

W centralce nie było żadnego urządzenia do drukowania wykresów dotyczących stanu reaktora.

Po wybuchu, zdezorientowany personel, nie wiedział co robić. Akimowa automatycznie nakazał włączenie pomp działających na silnikach Diesla. Po chwili Diatłow kazał Akimowowi wezwać straż pożarną. Aleksandr tak i uczynił. Później Akimow zawiadomił także Borysa Rogożkina, który poinformował o wypadku Kijów i Moskwę. Po rozeznaniu się przez personel sytuacji, Akimow zatrzymał wcześniej uruchomione pompy, albowiem rurociągi były uszkodzone. Później Aleksandr rozkazał rozejść się poszczególnym członkom zespołu w inne miejsca (np. na trzeci blok). Na centrali czwartego bloku został tylko on i Stolarczuk. Następnie, we trójkę, tj. Diatłow, Akimow i kierownik zmiany elektrycznej Aleksandr Leleczenko, starali się odłączyć jak najwięcej mechanizmów, by zniszczenia elektrowni nie rozprzestrzeniały się przez wodę i spięcia elektryczności. Aleksandr został na stanowisku ratując co się da. Brak spisanych zeznań dotyczących jego działań, od czasu przybycia Nikołaja Fomina do elektrowni, do czasu przywiezienia go do szpitala w Moskwie.

Aleksandr Akimow zmarł w Moskwie na chorobę popromienną. 28 listopada 1986 roku uchwałą prokuratury na mocy artykułu 6 paragrafu 8, kryminalno-procesowego kodeksu USSR proces w sprawie Akimowa umorzono.

Przypisy Edytuj

1. ↑ Program miał być w całości wykonany przez zmianę Treguba.
2. ↑ Z resztą – Diatłow twierdzi, że podczas samego spadku mocy do 50 MW w ogóle go nie było w centralce. Twierdzi, że poszedł wówczas na obchód po bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.